Oyun, genellikle iyi vakit geçirmeye yarayan, eğlendirici ve bu sebeple bazen bir eğitim aracı olarak da kullanılabilen yapılandırılmış bir etkinliktir. Oyun, ücret karşılığında yapılan işlerden ve estetik ya da ideolojik unsurların bir ifadesi olan sanattan farklıdır. Bununla birlikte sınırlar her zaman kesin değildir. Profesyonel oyuncuların rekabet ettiği spor müsabakaları, mahjong, solitaire türleri veya kimi video oyunları bu belirsizliğe örnek gösterilebilir.
Oyunlar bazen yalnızca haz için, bazen de ödül veya başarı için oynanır. Amatör veya profesyonellerce tek başına ya da takım halinde, çevrimdışı veya çevrimiçi biçimde icra edilebilir. Bazı oyunlar, özellikle satranç şampiyonaları, e-spor turnuvaları ve profesyonel spor karşılaşmaları gibi durumlarda, seyirciler önünde rekabetçi bir gösteriye dönüşür. Oyuncular aynı zamanda kendi sıralarını beklerken birbirlerinin hamlelerini izleyerek izleyici rolüne de geçebilirler.
Bir oyunu meydana getiren başlıca bileşenler hedef, kural, meydan okuma ve etkileşimdir. Oyunlar fiziksel, zihinsel ya da her ikisinin birden bileşimi olabilir. Birçok oyun pratik becerilerin gelişimine katkı sunar ve egzersiz olarak kullanılabilir. Ayrıca eğitsel, benzetimsel veya psikolojik işlevler de üstlenebilir. Seksek, saklambaç, yakantop, basketbol, futbol ve voleybol bu kapsamda örneklenebilir.
Oyunların kökeni çok eskidir. MÖ 2600’lere tarihlenen kanıtlar, oyunların insan deneyiminin evrensel bir parçası olduğunu ve tüm kültürlerde varlık gösterdiğini ortaya koyar. Ur Kraliyet Oyunu, Senet ve Mankala bilinen en eski oyunlar arasındadır.
